یادی از فیلم ویلن زن روی بام

سال 1354 فیلم "ویلن زن روی بام" را در سینما تاج آبادان دیدم. آن موقع دانشکده نفت بودم. 18 ساله. خیلی تحت تاثیر فیلم قرار گرفتم و بیش از همه شخصیت جوان دانشجوی انقلابی مرا به خود جذب کرد. باری گذشت تا اینکه چند روز پیش نوار موسیقی متن این فیلم را داشتم گوش میدادم و متوجه نکته ای شدم. و این نکته وجه تسمیه ی فیلم بود. اول فیلم ، پدر این دیالوگ را با تماشگر دارد:

A fiddler on the roof, sound crazy not? But here in our little village of Anatefka, every one us is a fiddler on the roof trying to stretch out making simple tunes without breaking his neck. It isn't easy. You may ask why do we stay up there if it is so dangerous, we stay because Anatefka is our home. And how do we keep our balance? Well I can tell you , in one word: tradition

و خلاصه ی معنای آن اینست که ما در اینجا مثل این است که روی پشت بام شیروانی دار که حفظ تعادل سخت است ایستاده ایم و زندگی میکنیم (که یعنی ویلن می زنیم) و علت اینکه آن را ترک نمی کنیم بیاییم سطح صاف و بهتر، این است که اینجا به دنیا آمده ایم.