روز طوفانی

دیروز بعد از کار اول از ای تی ام 200 هزار تومان می گیرم و می روم نان لواشی. 12 عدد نان. 2500 تومان می پردازم. نان را میگیرم می روم پاساژ میوه فروشی و یک کیلو خیار. می خواهم پول بپردازم. کیف پول نیست. داخل کوله را نگاه میکنم. نیست. بدو می روم نانوایی. آنجا هم نیست. شاید روی پیشخوان جا گذاشته ام و کسی برده. خانه. نوشتم: "به یابنده مژدگانی.." زدم روی شیشه نانوایی. کارت بانک فلان را در اینترنت مسدود کردم. کارت ملی و گواهینامه رفت. باید المثنی. تلفن زنگ زد. یک کیف پیدا کرده . میروم مغازه کسی که پیدا کرده، یک بنگاه معاملات ملکی. کیف را می دهد. می خواهم مژدگانی بدهم نمی گیرد. می روم شیرینی فروشی یک جعبه شیرینی فرد اعلای تر میگیرم و می برم در بنگاه معاملاتی می گذارم روی میز و تشکر.

این هم یک جمله خوب از ویکتور هوگو که از سایت time .ir برداشتم.

هرگز در میان موجودات، مخلوقی که برای کبوتر شدن آفریده شده، کرکس نمی شود. این ویژگی در میان هیچیک از مخلوقات نیست جز آدمیان.