کسی که به گردن زبان فارسی حق دارد

کتاب "سمک عیار" با مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری را ورق میزنم. در اولین صفحه استاد خانلری قطعه کوچکی نوشته که دل آدم به درد می آید:

"به یاد آرمان

فرزند عزیزی که در شبهای دراز بیماری تا این قصه را از پدر نمی شنید دیده بر هم نمیگذاشت.

طوطیی را به هوای شکری دل خوش بود / ناگهش سیل فنا نقش امل باطل کرد"

(پ.ن.خ.)

ظاهرا یک پسر و یک دختر داشته که پسرش در جوانی می میرد. روحش شاد. به 1 1 1 حق 1.