گاهی یک هو جمله ای در ذهن آدم نقش می بندد. امروز صبح کسی در درونم چنین خواند: "کسی نیست بیا زندگی را بدزدیم..." خدایا از کی بود؟ بروم گوگل کنم. از شعری بود به نام "به باغ همسفران" از زنده یاد سپهری:
"...کسی نیست. بیا زندگی را بدزدیم. آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم...."
برچسب:
نویسنده: طاها محمدی